16/11/2009 - bilgisayardan-internetten ayrılamayanlar!

Günümüzde çoğu insan için geçerli bir durum bu.İnternet bağımlılığı toplumu gerekli gereksiz bilgisayar başında tutuyor.Sonuç mizah halinde böyle:)

5/11/2009 - HALİL İBRAHİM SOFRASI - BARIŞ MANÇO

22/8/2009 - HEM RAMAZAN HEM YAHYA KEMAL BEYATLI...

Atik-Valde'den İnen Sokakta

İftardan önce gittim Atik-valde semtine,
Kaç defa geçtiğim sokaklar bugün yine,
Sessizdiler; Fakat ramazan maneviyyeti
Bir tatlı intizara çevirmiş sükûneti;
Semtin oruçlu halkı, süzülmüş benizliler
Sessizce çarşıdan dönüyorlar birer birer;
Bakkalda bekleşen fıkara kızcağızları
Az çok yakında sezdiriyor top ve iftarı.
Meydanda kimse kalmadı artık bütün bütün;
Bir top gürültüsüyle bu sahilde bitti gün
Top gürleyip oruç bozulanlâhzadan beri,
Bir nurlu neş'e kapladı kerpiçten evleri.
Yâ Rabb nasıl ferahlı bir âlem, nasıl temiz.
Tenha sokakta kaldım oruçsuz ve neş'esiz
Yurdun bu iftarından uzak kalmanın gamı
Hadsiz yaşattı ruhuma bir gurbet akşamı,
Bir tek düşünce oldu teselli bu derdime;
Az çok ferahladım ve dedim kendi kendime:
"Onlardan ayrılış her an üzüntüdür;
Madem ki böyle duygularım kaldı çok şükür."

Yahya Kemal Beyatlı

22/8/2009 - ÇOCUKLUĞUMUN EN ŞENLİKLİ RAMAZANLARI

Çocukluğumun En Şenlikli Ramazanları*

Sanmam ki çocuklarımız o yarı sönük, yarı silik mahyalarla ramazan davulcularının o yarı bozuk, yarı boğuk beyitlerinden zevk duysunlar...

Gündüzleri camiye giderdim, sakin sesle Mesnevî okuyan sikkeli dervişleri hürmetle dinler; gür sesiyle halkı uyandırmaya çalışan kocaman sarıklı kürsü şeyhlerini geçerek ruhuma mukaddes makamların aşkını dolduran yanık sesli hafızların sıra sıra diz çökmüş dindaşlarımla dolu halkalarına sokulurdum. Her köşesinden ayrı şevkte, ayrı makamda, pes veya tiz birçok seslerin yükseldiği bu geniş akışlı yüksek kubbe altında kendimi ne kadar ufak, benliğimi ne kadar günahkâr bulurdum.

Kibrimden gururumdan kayıp ede ede ruhumu hafifleten bu ziyaretler yüreğimin sadece dünyaya açık hücresine sanki ahiretten bir yol açardı. Vücuduma uhrevi bir hava yayılırdı.

Kapıların ağır, meşin perdelerini kaldırıp dışarı çıktığım zaman kendimi o kadar değişmiş bulurdum ki bir müddet yabancı bir adamla yan yana gider gibi olurdum.

Sonra yavaş yavaş, baygınlığını geçiren bir adam gibi ayıldığım zaman başımda hafif ve tatlı bir durgunluk kalırdı. Bunları hatırladıkça göğsüm heyecandan kabarıyor, şimdi bu hislere ne kadar uzağım.

*Refik Halit Karay'dan

25/6/2009 - MÜBAREK ÜÇ AYLAR